Zastosowanie
Ventolin jest selektywnym agonistą receptorów β2-adrenergicznych. Jego dawki terapeutyczne oddziałują na receptory β2-adrenergiczne w mięśniach oskrzeli. Po inhalacji 10-20% podanej dawki dociera do dolnych dróg oddechowych. Lek zaczyna działać po 4-5 minutach od inhalacji, a efekt utrzymuje się przez 4-6 godzin. Ventolin stosuje się w celu złagodzenia objawów astmy oraz leczenia pacjentów z przewlekłym obturacyjnym zapaleniem oskrzeli.

Dawkowanie i sposób podawania
Nie stosuj leku częściej niż zalecane. Początkowa dawka inhalacji wynosi zwykle 2,5 mg, którą później można zwiększyć do 5 mg. Roztwór do inhalacji musi być chroniony przed zakażeniem mikrobiologicznym, które mogłoby przenieść się na błonę śluzową pacjenta. Za każdym razem stosuj odpowiednie techniki aseptyczne przy otwieraniu butelki. Unikaj kontaktu końcówki kroplomierza z jakąkolwiek powierzchnią. Nie używaj roztworu, jeśli zmienia kolor lub staje się mętny.

Środki ostrożności
Jeśli lek nie działa lub objawy się nasilają, skonsultuj się z lekarzem. Stosowanie innych leków wziewnych i leków na astmę powinno odbywać się wyłącznie według zaleceń lekarza. Poinformuj lekarza o wszystkich alergiach w przeszłości, a także o cukrzycy, chorobach serca lub naczyń krwionośnych, problemach z rytmem serca, nadciśnieniu, nadczynności tarczycy, hipokaliemii, zaburzeniach drgawkowych.

Przeciwwskazania
Nadwrażliwość na lek lub jego składniki w wywiadzie.

Możliwe skutki uboczne
Najczęstsze działania niepożądane to drżenie nóg, ramion, rąk lub stóp oraz drżenie rąk lub stóp. Rzadziej mogą wystąpić szybkie, nieregularne, mocne lub przyspieszone bicie serca, bóle w klatce piersiowej, przyspieszona akcja serca, drżenie lub nerwowość.

Interakcje z lekami
Ventolin nie może być stosowany jednocześnie z innymi krótko działającymi sympatykomimetycznymi aerozolami rozszerzającymi oskrzela lub wymaga ostrożności w celu uniknięcia szkodliwych skutków sercowo-naczyniowych. Równoczesne stosowanie z inhibitorami monoaminooksydazy (MAO) lub trójpierścieniowymi lekami przeciwdepresyjnymi jest przeciwwskazane. Ich podanie powinno nastąpić 2 tygodnie po zakończeniu terapii Ventolinem. Beta-blokery mogą wywołać ciężki skurcz oskrzeli u pacjentów z astmą i blokować efekt beta-agonistów. Beta-agonisty nasilają hipokaliemię wywołaną lekami moczopędnymi niewzmacniającymi potasu (np. pętlowymi lub tiazydowymi). Ventolin obniża stężenie digoksyny we krwi.

Pominięta dawka
Jeśli zapomnisz przyjąć dawkę, zrób to, jak tylko sobie przypomnisz. Nie stosuj dawki, jeśli jest za późno lub prawie czas na kolejną dawkę. Nie zwiększaj zalecanej dawki. Przyjmuj dawki o podobnej porze każdego dnia.

Przedawkowanie
Przejściowe zmiany spowodowane agonistami receptorów β2-adrenergicznych, takie jak tachykardia, drżenie, bóle głowy, są objawami przedawkowania. Ciężka hipokaliemia może wystąpić w wyniku przedawkowania Ventolinu.

Przechowywanie
Przechowywać w temperaturze pokojowej, z dala od wilgoci, światła, dzieci i zwierząt w szczelnym pojemniku.

Zastrzeżenie
Podajemy wyłącznie ogólne informacje o lekach, które nie obejmują wszystkich wskazań, możliwych interakcji lekowych ani środków ostrożności. Informacje na stronie nie mogą być używane do samoleczenia ani samodiagnozy. Wszelkie specyficzne instrukcje dla konkretnego pacjenta powinny być ustalone z lekarzem prowadzącym. Nie ponosimy odpowiedzialności za jakiekolwiek szkody bezpośrednie, pośrednie, specjalne lub inne wynikające z korzystania z informacji na tej stronie ani za konsekwencje samoleczenia.